afvalrace? Marathon!

.....en dan heb je " ineens " je doel bereikt.... Hoe weird is dat! Ik heb er al honderd keer naar gekeken, mezelf dagelijks in de spiegel gezien maar toch lijkt het nog zo onwerkelijk... 69,7 kg, een vetpercentage van 28%, van kledingmaat 52 naar 38....

Patricia na beentraining

Ga even met me mee terug naar maart 2016 : 115 kg (ruim )en maar 1.62 m klein ben ik. Veel te zwaar , daar hoef je geen wiskundige voor te zijn. Ik baal van mezelf. En dat is nog zwak uitgedrukt. Poging 634 , de huisarts weigerde een maagverkleining omdat ik sterker ben dan ik denk te zijn volgens hem dus "het moet maar ". In juni ben ik bijna 10kg kwijt als ik weer bij Futuro de trap op loop. Met lood in mijn schoenen moet ik toegeven dat ik het niet alleen ga redden en dus hulp nodig heb. Serieuze hulp, een hulp die soms not so nice is en me een schop onder mijn (dan nog) royale derrière gaat geven wanneer dat nodig is. Die steun, want dat is hij ook, vind ik bij Dennis.

Meteen de volgende dag al begint mijn training. Of liever gezegd : mijn nieuwe leven. Alles staat ineens op zijn kop. Anders eten, bijna dagelijks trainen....mijn thuisfront draait vanaf dag één 100% mee in mijn plan. Weken waarin ik een behoorlijke strijd lever met mijn lichaam en slechte conditie volgen. Ook beloningen ; mijn prachtige kids die mijn drijfveer zijn gebleven worden hierbij betrokken. Zij mogen beide al heel snel mee ook omdat ik mijn doelen haal. Die momenten zijn goud waard! Er was ook een moment waarop het tegenzat en dat kan ik me nog steeds heel goed herinneren(lees: ik kan nog steeds wel janken! )....Doel niet gehaald: 91kg ipv 90kg dus het gewicht werd het aantal herhalingen per oefening. Inclusief 91 keer de trap op en af... OH BOY wat heb ik dat ellendige uur afgezien! Maar uiteindelijk liegt het resultaat er niet om: op mijn verjaardag in oktober zijn we een week of 20 onderweg en ben ik al 30 kg lichter dan in maart! Happy freakin' birthday!! Een dagje cheaten, of treaten zoals ik het noem, en weer door want het einde is nog niet in zicht.

Op 31 december weeg ik 75 kg: 40 kg lichter.... Ik merk dat ik er wat blasé op reageer als ik erover praat met anderen. Het lijkt of het gewoon gebeurd is, alsof het geen enkele moeite heeft gekost. Niets is natuurlijk minder waar. Ik moet er veel voor doen en ook voor laten. Heb ik een dieet? Tja... waarschijnlijk in " de gewone mensenwereld " wel... Voor mij voelt het niet zo. Ik heb een doel en daar eet ik naar toe. In werkelijkheid heb ik natuurlijk een heel strak schema, eet ik zowat om de twee uur en leef ik met macro's. Dat voelt inmiddels zo normaal dat ik het niet eens meer in de gaten heb. Het trainen met Dennis, mijn eigen trainingen, het zit zo in mijn dagelijkse routine dat het allemaal vanzelf gaat. 

En dan nu.... 45 kg eraf in ,eigenlijk, een maand of 10. Dat is bizar! Het ging, achteraf, ook zo snel.  En natuurlijk heb ik ook wel eens een slechte dag gehad of zat ik er even helemaal doorheen. Maar hé daar heb ik dan gelukkig mijn trainer voor. Nooit had ik gedacht of zelfs maar gedroomd (nou oke, dat wel) dat ik dit zou kunnen realiseren. Op deze manier al helemaal niet; zo zonder medische hulp. Maar I DID IT! We did it! Want eerlijk is eerlijk, zonder Dennis' hulp en aanmoediging had ik het bijltje er vast weer bij neergegooid.

 

 

 

Nu ik het toch over hem heb... Dennis... Jij blijft maar zeggen dat dit mijn verdienste is, mijn succes. Maar echt... zonder jouw steun, bemoedigende woorden, schoppen onder mijn kont (thanks..not!) voedingsschema's, trainingsschema's en vertrouwen in mij en mijn kunnen, had ik dit never-never never in mijn eentje kunnen bereiken. Jayda en Ryan vragen me nog altijd wanneer ik iets " ongezonds " in mijn vingers heb : " Mag je dat wel eten van Dennis?" Bedankt dat je mijn gezin er zo mooi bij hebt betrokken en hen deel hebt gemaakt van mijn reis naar een mooier, gezonder leven. 

Tot slot nog dit ; afvallen is niet even een dieetje volgen en klaar ben je, dat heb ik zelf ondervonden. Het is niet makkelijk, zeker niet. Het heeft tijd nodig om je gewoontes te veranderen. Ik zei het vandaag nog: afvallen is een marathon en geen race van 2 km.... Ik heb de mijne gelopen en het voelt goed! Ik ga op een rustiger tempo door.... Maar stilstaan, dat nooit meer!

Patricia

De laatste nieuwsitems over health & fitness